Regina Kardaś (1949-2005)


Polskie Towarzystwo Przyrodników im. Kopernika, a szczególnie nasza Sekcja Speleologiczna poniosły nagłą i niespodziewaną stratę kiedy 4 sierpnia 2005 r. pod przełęczą Bondo (3169 m n.p.m.) w grupie Bregalia w Alpach zmarła tragicznie Magister Regina Kardaś. Jej przemęczony organizm nie wytrzymał przymusowego biwaku na tej wysokości spowodowanego gwałtownym załamaniem pogody.

Regina z domu Urbańczyk urodziła się 9 sierpnia 1949 w Warszawie, gdzie też spędziła całe życie uczęszczając do szkół, studiując geologię i pracując z młodzieżą. Maturę zdała w roku 1967, a studia geologiczne na Wydziale Geologii Uniwersytetu Warszawskiego (1968-1974) ukończyła uzyskując tytuł magistra geologii stratygraficzno-poszukiwawczej na podstawie pracy "Górna jura pomiędzy Ożarowem, Przepaścią i Podgórzem" wykonanej pod kierunkiem prof. J. Kutka na północno-wschodnim obrzeżeniu Gór Świętokrzyskich.


Zaraz po studiach Regina podjęła pracę w Muzeum Ziemi PAN, w Dziale Popularyzacji, gdzie kolejno awansowała od stażysty do kustosza muzealnego (w r. 1993), a już wcześniej, w roku 1990 objęła kierownictwo tego działu. W pracy oprowadzała liczne wycieczki młodzieży szkolnej, organizowała publiczne odczyty i współtworzyła wiele wystaw stałych i okresowych w siedzibie Muzeum w Warszawie i w różnych ośrodkach kraju współpracujących z Muzeum. Doświadczenie pedagogiczne i dydaktyczne zdobyte podczas pracy w Muzeum pozwoliło mgr Reginie Kardaś podjąć dodatkową pracę w Liceum Społecznym, w którym zyskała szacunek i sympatię młodzieży tłumnie żegnającej Ją na Cmentarzu we Włochach.

Podczas studiów Regina zetknęła się z żywym wówczas wśród studentów geologii zainteresowaniem eksploracją jaskiń, szczególnie tatrzańskich. W roku 1970 wstąpiła do Speleoklubu Warszawskiego, w którym uzyskała kolejne stopnie taternika jaskiniowego, a następnie uczestniczyła w szkoleniu młodych grotołazów. W tym czasie wyszła za mąż za - kolegę ze studiów i ze Speleoklubu Warszawskiego - Rafała Kardasia, z którym doczekali się syna Piotra - często towarzyszącego rodzicom w górach i jaskiniach. Wstąpiła do Polskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk o Ziemi by uczestniczyć w zespole inwentaryzującym jaskinie tatrzańskie, co zostało utrwalone w postaci licznych planów i opisów jaskiń Jej autorstwa, a opublikowanych w kolejnych tomach Jaskiń Tatrzańskiego Parku Narodowego (1991-2004).

Wkrótce też wstąpiła do Polskiego Towarzystwa Przyrodników im. Kopernika, w którym przez ponad ćwierć wieku uczestniczyła w pracy Sekcji Speleologicznej, gdzie blisko dwadzieścia lat była wybierana Sekretarzem, gdyż dała się poznać jako dobry i spolegliwy organizator. Działalność tę utrwaliła jako współautorka licznych sprawozdań z kolejnych sympozjów publikowanych systematycznie we "Wszechświecie" i kilkakrotnie w "Przeglądzie Geologicznym" oraz w podsumowaniach działalności Sekcji Speleologicznej PTP im. Kopernika z okazji 120-lecia Towarzystwa w "Nauce Polskiej" (1996) i "Materiałach 30 Sympozjum Speleologicznego PTP im. Kopernika". Pracę Reginy w Sekcji Speleologicznej Towarzystwo uhonorowało swoją Odznaką i Dyplomem.

Regina odeszła cicho i spokojnie, z wychłodzenia w wysokich górach, o których poznaniu marzyła i musiała je odkładać na później, kiedy będzie można to pogodzić z obowiązkami i kiedy będzie można sobie na to pozwolić.

Regino, ilekroć będziemy się spotykać na tych sympozjach, będziemy Ciebie wspominać, sięgać do Twoich sprawozdań aby przypomnieć sobie historię i będzie nam brakowało Twojego spokoju i optymizmu.

Jerzy Głazek