Marian Pulina (1936-2005)


Profesor Marian Pulina odszedł po krótkiej, lecz ciężkiej chorobie 22 października 2005 roku w Katowicach. Wspomnienie tej zasłużonej dla polskiej speleologii, glacjologii i geomorfologii postaci wśród uczestników 40 Sympozjum Speleologicznego poprzedziła publikacja tekstów wspomnieniowych w pismach speleologicznych w Polsce i za granicą dlatego pozwolę sobie odwołać się do nich w tym miejscu (spis poniżej) i przywołać jedynie związki Mariana Puliny z Sympozjum Sekcji Speleologicznej Towarzystwa Przyrodników im. Kopernika.


Profesor Marian Pulina był wychowankiem Uniwersytetu Wrocławskiego, a ostatnie 30 lat życia spędził na Uniwersytecie Śląskim. Już w czasie studiów związał się z tworzoną wtedy Sekcją Grotołazów Wrocławskich przy Akademickim Kole PTTK. Będąc adiunktem w Instytucie Geografii tego Uniwersytetu został zainteresowany możliwością badań w odkrytej w październiku 1966 roku Jaskini Niedźwiedziej. Związał się z nią do końca życia zawodowo i emocjonalnie. Nie doczekał jednak obchodzonego przed dwoma tygodniami jubileuszu 40-lecia odkrycia Jaskini.

Badania i eksploracja Jaskini Niedźwiedziej dały początek, zainicjowanej przez Mariana Pulinę, młodszej siostrze Sympozjum Speleologicznego - Szkole Speleologicznej. Pierwsze Szkoły, które odbywały się w lutym w czasie dwutygodniowej przerwy w zajęciach na uczelniach, były współorganizowane przez Sekcję Speleologiczną PT im. Kopernika (w latach 1975-1978). Sekcja uczestniczyła w organizacji Szkół w Sudetach w okresie, kiedy nie odbywały się doroczne zjazdy Jej członków, a Szkoła była jedynym forum spotkań speleologów w Polsce. Kilkuletnią przerwę przerwało zorganizowane w październiku 1977 roku 11 Sympozjum Speleologiczne w Ojcowie. W trakcie tego Sympozjum docent Marian Pulina otrzymał nagrodę i medal im. Marii Markowicz-Łohinowicz, która od tego roku była przyznawana za wybitne osiągnięcia w dziedzinie speleologii. Marian Pulina otrzymał nagrodę drugiego stopnia (pierwszego stopnia przyznano Jerzemu Głazkowi, a trzeciego Adamowi Szynkiewiczowi) za pracę habilitacyjną opublikowaną w roku 1974 pt. Denudacja chemiczna na obszarach krasu węglanowego. Później wielokrotnie uczestniczył w Sympozjach Sekcji Speleologicznej PT im. Kopernika. Kierując jednak cały swój wysiłek naukowy i organizacyjny na Jaskinię Niedźwiedzią, a później coraz odleglejsze zakątki świata, w tym kraje polarne, późniejsze związki z Sympozjum Speleologicznym były coraz luźniejsze.

Zgodnie z ostatnią wolą Marian Pulina spoczął na cmentarzu przy ul. Małobądzkiej w Sosnowcu, w sąsiedztwie Wydziału Nauk o Ziemi Uniwersytetu Śląskiego, którego był współtwórcą przed ponad 30 laty. 22 października 2006, kiedy kończyć się będzie 40 Sympozjum Speleologiczne w Kościele Akademickim w Sosnowcu odbędzie się rocznicowa Msza Św. w intencji zmarłego Profesora.

Wybrane opublikowane wspomnienia:
Głazek J., Tyc A., 2005: Marian Pulina (1936-2005). Jaskinie, 4(41):4-5.
Nicod J., Salomon J.-N., 2006: Marian Pilina : plus de 40 ans de relations scientifiques entre la Pologne et la France. Karstologia, 47: 3-6.
Tyc A., 2005: Marian Pulina (1936-2005). Proceedings of 7th GLACKIPR Symposium, p. 134-137.
Tyc A., Badino G., Cigna A., Forti P., Głazek J., 2006: Marian Pulina (1936-2005), créateur de l’Ecole polonaise de karstologie. Karstologia, 47:1-3.
Tyc A., Badino G., Cigna A., Forti P., Głazek J., 2006: Marian Pulina (1936-2005). International Journal of Speleology, vol. 35(1).

Andrzej Tyc